تو هستی...

 

هزاران چرخ نیز که زنم،

            باز به چرخ اولم باز می‏گردم؛

                        که نبودم و وجودم بخشانیدی،

                        که تو بودی و مرا نیز آوردی،

                        که تو آغوشت باز و من، در آغوشت پر نیاز...

 

هزاران چرخ نیز که زنم،

            بازهم، نوای ناز تو، مستانه آرامشم خواهد ماند...

 

 

/ 1 نظر / 3 بازدید
بال فظرس

و اگز باز فطرس آمد، خودش نبود، او بود كه مي خواندش كه بودش از او بود و نبودش... گويا ندايي از غيب مي‌گفت: با عشق شرح راز كن، بر جمله عالم ناز كن، پرهاي خود را باز كن، پرواز كن پرواز كن ... كه آغوشش باز بود و هست به روي قلوب بندگان بي قرار و پر نيازش...