فراموشی قاعده عشق...

 

وَ مَا أرسَلنا فی قَریةٍ من نبی إلّا أخَذناَ أهلَها بِالبأسآءِ وَ الضّرّاءِ لَعَلّهُم یَضّرّعُونَ(94 – اعراف)

 

و جز این نیست، که هر که ناز مستان خواهد، بلای جانان کشد...

و من، با دنیایی از غرور، به جز چنین سختی، چگونه می‏توانم از دنیا جدا شوم، که غرور پابست من بود، و اینچنین عذابی، رهاییم از آن...

 

ولی، قاعده عشق، به این نیست که تو از یادش غافل شوی... قاعده مهربانی او این است، که به هر راهی، تو را می‏خواهد و به هر بهانه ای، به سوی خود...

 

ثُمّ بَدّلنَا مَکانَ السّیئَةِ الحَسَنَةَ حتّی عَفَوا و قالوا قَد مَسّ ءَابَـآءَنا الضّرّآءُ وَ السّرّآءُ فَأخَذنَهُم بَغتةً وَ هُم لا یَشعُرُونَ(95 – اعراف)

 

و وای، که از سختی، فراموشی پیشه کنیم، مثل هر روز و هر شب که فراموشش کردیم... و وای، که بگوییم سختی، بازی روزگار است، که ندانیم، بازی عشق خدا چیست... وای بر آن آسایشی که عذاب باشد، وای از اینهمه ندانستن که نتیجه فراموشی باشد...

 

/ 1 نظر / 5 بازدید
ژیان درویشی

معشوق: تا فراموش کنی چندی از این عشق حذر کن عاشق: حذر از عشق ندانم سفر از پیش تو هرگز نتوانم نتوانم حرف کدوم یکی رو باید باور کرد از طرفی هم میگن هر که را در عشق صادق آمده است بر سرش معشوق عاشق آمده است...