به خاطر صبوری‏ات...

 

خدای من، بس که تو بردبار و صبوری، بندگانت که نافرمانی‏ات می‏کنند، تو گویا نمی‏بینی، و بس که تو با جود و کرمی، آن زمان که اطاعتت می‏کنند، هیچ از گناهانشان به یادشان نمی‏آوری،

خدای مهربانم، من و همه کسانی که از عشق تو دوری می‏کنیم، همه بر روی زمین تو، ساکنیم و زندگی می‏کنیم،

پس با ما، مثل همیشه با فضل و کرمت، بخشنده و مهربان باش، و به عادت ابدی و ازلیت، که نیکی و احسان است، رفتار کن،

 

ای مهربان‏ترین مهربانان...

 

بخشی از مناجات امام صادق (ع) در شب آخر شعبان و شب اول رمضان...  

/ 0 نظر / 5 بازدید