مقام رضا...

جلوتر از امامت می‏ایستی،
نه برای خود نمایی، نه خدای ناکرده برای سبقت گرفتن،
و عاشقانه صدای تکبیرش را می‏شنوی، و هرآنچه به سویش آن نامردمان تیر می‏اندازند، به جان و دل می‏خری،
از هر سو، از هر جهت، و با هر بغض و جهل و قصدی که خود می‏دانند، برایت تفاوتی ندارد، جانت را در کف اخلاص می‏گذاری،

السلام علیکم...
چشمانت، گرچه بی‏سو گشته‏اند، اما اینکه تنها مولایت را می‏جویند، و چه شفاف‏تر می‏بینند... تمام وجودت را متمرکز می‏سازی...
و به عنوان آخرین کلام، از امامت اینگونه سوال می‏کنی:
" آیا از من راضی هستی؟"...

آری، تو پیشاپیش ما در بهشت وارد شده‏ای...

/ 0 نظر / 18 بازدید